Το πιο φωτεινό αστέρι του μήνα είναι ο πλανήτης Δίας

Το πιο φωτεινό αστέρι του μήνα είναι ο πλανήτης Δίας

Share |

ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΠΕΤΡΩΜΑΤΑ

 

Ταξίδι στο κέντρο της Γης προγραμματίζουν οι επιστήμονες, φιλοδοξώντας να φτάσουν στο βαθύτερο σηµείο που έχει προσεγγίσει ποτέ ο άνθρωπος.

Το γεωτρύπανο θα φθάσει σε βάθος 2 χιλιομέτρων κάτω από το βυθό του ωκεανού, στο µανδύα της Γης.

Από εκεί, αν όλα πάνε καλά, θα ανεβάσουν πετρώµατα, τα οποία θα συγκρίνουν µε τα δείγµατα που πήραν οι αστροναύτες από τη Σελήνη, από άποψη τόσο επιστημονικής σηµασίας, όσο και δυσκολίας περισυλλογής τους.

Οι προκαταρκτικές γεωτρήσεις θα αρχίσουν στον Ειρηνικό Ωκεανό, έξω από τις ακτές της Κόστα Ρίκα.

Το κόστος του εγχειρήµατος είναι πολύ υψηλό, απαιτείται άλλωστε εξοπλισµός προηγµένης τεχνολογίας.

Όλες οι προηγούμενες προσπάθειες, από τη δεκαετία του ‘60 ακόµα, απέτυχαν.

Τώρα όµως οι ειδικοί γνωρίζουν πολύ περισσότερα για τα εσωτερικά στρώµατα του πλανήτη, ενώ έχουν στη διάθεσή τους και το ιαπωνικό ωκεανογραφικό πλοίο µε το µεγαλύτερο γεωτρύπανο στον κόσµο για θαλάσσιες γεωτρήσεις.

«Πρόκειται για μακροχρόνιο όνειρο των επιστημόνων, δηλαδή να φτάσουν στο κέντρο της Γης», λέει ο γεωλόγος Ντέιµον Τιγκλ στο «National Geographic News».

Ανάµεσα στον πυρήνα της Γης και τον εξωτερικό φλοιό είναι ο µανδύας, πάχους 3.200 χιλιομέτρων, πάνω στον οποίο βρίσκονται τα περισσότερα πετρώµατα του πλανήτη.

Δε γνωρίζουµε όµως πολλά γι’ αυτά, παρά µόνο ότι βγήκαν από ηφαίστεια ή έχουν παγιδευτεί σε αρχαία ορεινά στρώµατα.

Και αυτά όµως έχουν υποστεί µεταβολές µέχρι να φτάσουν στην επιφάνεια του µανδύα, οπότε δεν αποτελούν καλό δείγµα της κατάστασης που επικρατεί στο εσωτερικό του.

Οι επιστήµονες ενδιαφέρονται να αναζητήσουν ενδείξεις ζωής και σε αυτά τα βάθη.

«Όπου κι αν έχουµε κοιτάξει, βρίσκουµε ενδείξεις µικροβιακής δραστηριότητας σε θερµοκρασίες µέχρι 120° Κελσίου», λέει ο Τιγκλ. «Θα θέλαµε να ψάξουµε και στο µανδύα».

Το µεγάλο «βραβείο» όµως θα είναι ο ίδιος ο µανδύας, ο οποίος θα αποκαλύψει τα µυστικά του για την προέλευση και την ιστορία του πλανήτη.

Επίσης οι επιστήμονες ανυπομονούν να μελετήσουν τα πετρώµατα αυτά, ώστε να μάθουν περισσότερα για την κίνηση των τεκτονικών πλακών, τους σεισμούς, τα τσουνάµι και τις ηφαιστειακές εκρήξεις.

Οι ειδικοί ελπίζουν πως, αν όλα πάνε καλά, η τελική γεώτρηση θα γίνει το 2020.

Το καταλληλότερο σηµείο για τη γεώτρηση είναι στο µέσον του ωκεανού, όπου ο φλοιός της Γης έχει πάχος 6 χιλιόμετρα – είναι πιο λεπτός από ότι στη στεριά.

Το συνολικό βάθος που πρέπει να σκάψει το γεωτρύπανο φτάνει τα 4 χιλιόμετρα, σχεδόν διπλάσιο από ότι έχει καταφέρει µέχρι σήµερα στο φλοιό κάτω από το βυθό.

Όσο για τυχόν ανησυχίες από ένα εγχείρημα τέτοιου μεγέθους, ο Τιγκλ τονίζει πως δεν υπάρχει περιβαλλοντικός κίνδυνος από τη γεώτρηση.

Δεν αποκλείεται όµως να καταρρεύσουν τα τοιχώματα και να αποτύχει η προσπάθεια ακόµα µία φορά.

Δελτίο Οικολογικών Θεμάτων

Share |

Μινωϊκός ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής, σύμφωνα με τον ερευνητή αιγαιακών γραφών, Μηνά Τσικριτσή

Τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας είχαν ανακαλύψει οι Μινωίτες, όπως υποστηρίζει ο κρητικός ερευνητής αιγαιακών γραφών, Μηνάς Τσικριτσής.


Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μινωικό αντικείμενο, που είχε βρεθεί το 1898 στο Παλαίκαστρο Σητείας, προηγήθηκε του «Μηχανισμού των Αντικυθήρων» κατά 1.400 χρόνια και είναι ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής στην Ιστορία και μάλιστα φορητός.

«Αναζητώντας μινωικά ευρήματα με αστρονομικές απεικονίσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, εντοπίσαμε μια λίθινη μήτρα από την περιοχή του Παλαίκαστρου Σητείας. Στην μήτρα αυτή είχαν αναφερθεί ο Στέφανος Ξανθουδίδης και ο Άρθουρ Έβανς, διατυπώνοντας ότι τα ανάγλυφα σύμβολα που εμφανίζονται στην επιφάνεια της μήτρας συσχετίζονται με τον Ήλιο και τη Σελήνη», τονίζει ο κ. Τσικριτσής.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο κρητικός ερευνητής αφού πρώτα αναλύθηκε η ανάγλυφη απεικόνιση του ακτινωτού δίσκου στο δεξιό μέρος της μήτρας αυτής, στη συνέχεια τεκμηριώθηκε η χρήση αυτού, ως μήτρα για την κατασκευή ενός μηχανισμού, που χρησίμευε ως αναλογικός υπολογιστής προσδιορισμού εκλείψεων. Ταυτόχρονα εξετάσθηκαν οι χρήσεις του μηχανισμού ως ηλιακό ρολόι και ως όργανο υπολογισμού γεωγραφικού πλάτους.

«Η κατασκευή αυτή έχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει την ώρα και το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου αν χρησιμοποιήσουμε τα τρία εργαλεία, δύο βελόνες κι έναν διαβήτη, που υπάρχουν στην μήτρα πάνω από το δίσκο», τονίζει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί: «Ο ακτινωτός δίσκος έχει στην περιφέρεια 25 τριγωνικά σχήματα αν τα αριθμήσουμε ανά μισή ώρα και τοποθετήσουμε μία βελόνα κάθετα στο κεντρικό βαθούλωμα και προσανατολίσουμε τον κεντρικό σταυρό σε βορρά - νότο, τότε η σκιά της βελόνας δείχνει το σημείο του ακτινωτού δίσκου που αντιστοιχεί στην ώρα της παρατήρησης. Φαίνεται λοιπόν ότι ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ημερήσιο ηλιακό ρολόι χειρός (12,5ωρών). Από αυτή τη χρήση προκύπτει ότι η ώρα αντιστοιχεί σε περίπου 58 λεπτά, πολύ κοντά στην ώρα που χρησιμοποιείται σήμερα. Θεωρώντας ότι ένας τριγωνικός δείκτης (ακτινωτό τμήμα) αντιστοιχεί σε περίπου μισή ώρα, οι πέντε κουκίδες που υπάρχουν πάνω σε κάθε τριγωνικό δείκτη χωρίζουν αυτόν σε 5 μικρότερες μονάδες χρόνου, διάρκειας περίπου 6 σημερινών λεπτών».

Εξηγώντας ο κ. Τσικριτσής τη χρήση του μηχανισμού για τον υπολογισμό του γεωγραφικού πλάτους, τονίζει ότι «αν ο χρήστης του δίσκου χρησιμοποιούσε ως όργανα, μία βελόνα και μία λαβίδα, που υπάρχουν στο αποτύπωμα του πλακιδίου και σημείωνε ανά δύο εβδομάδες την άκρη της σκιάς όταν μεσουρανεί ο Ήλιος, τότε θα μπορούσε με την γωνία «ω» να καταγράφει το γεωγραφικό πλάτος του τόπου που βρίσκεται. Έτσι σε μελλοντική απομάκρυνση του από τον τόπο του στο βορρά, βρίσκοντας τη γωνία απόκλισης τού τόπου του θα μπορούσε, παρατηρώντας τη σκιά της βελόνας, την αντίστοιχη εβδομάδα, να προσδιορίσει πόσο βόρεια κατευθύνθηκε, ώστε να μπορεί να επιστρέψει».

«Γράφοντας το βιβλίο μου για την «Αστρονομία του Κρητομυκηναϊκού Πολιτισμού», έφτασα και στο συγκεκριμένο εύρημα. Πρόκειται γι’ έναν μικρό, φορητό, αναλογικό υπολογιστή που προσδιορίζει όλες τις εκλείψεις και κάνει την ίδια δουλειά με τον “Μηχανισμό των Αντικυθήρων”, τον οποίο μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε τον αρχαιότερο μηχανικό υπολογιστή», δηλώνει και προσθέτει: «Επιπλέον, όμως, τα αντίγραφα αυτού του δίσκου έχουν τη δυνατότητα να δουλέψουν ως ηλιακά ρολόγια, αν τοποθετηθεί μία βελόνα κάθετα στο κέντρο και προσανατολιστεί ο κεντρικός σταυρός σε βορά-νότο. Παράλληλα μπορούσαν να προσδιορίζουν το γεωγραφικό πλάτος. Είναι ένα όργανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη ναυσιπλοΐα αλλά και στην Αστρονομία».

Λειτουργία μέχρι σήμερα

«Συνδυάζοντας τις γνώσεις μου για τον Μινωικό Πολιτισμό και την Αστρονομία κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η λειτουργία του μηχανισμού αυτού αφορούσε τη μέτρηση του χρόνου και την πρόβλεψη σεληνιακών και ηλιακών εκλείψεων», μας ανέφερε. Η εντυπωσιακή αποκάλυψη του κ. Τσικριτσή λειτουργεί μέχρι και σήμερα καθώς, όπως αναφέρει, «διαπιστώνω με το αντίγραφο που κατασκεύασα ότι ο υπολογιστής αυτός είναι σε θέση να προβλέπει τις εκλείψεις. Το επιβεβαίωσα ξεκινώντας από την ολική σεληνιακή έκλειψη στις 21 Δεκεμβρίου 2010 και έφθασα να προβλέπω όλες τις εκλείψεις μέχρι το 2018 χρησιμοποιώντας τον δίσκο αυτόν».

Ο ακτινωτός δίσκος του 15ου αιώνα π.Χ. χωρίζεται σε δύο ημικύκλια, που το καθένα έχει 29 και 30 χαράξεις. Αυτά τα ημικύκλια αναπαριστούν δύο σεληνιακούς μήνες 29,5 ημερών, που αρχίζουν και τελειώνουν με πανσέληνο.

Αν, κάθε μέρα, μετακινείται δεξιόστροφα μία βελόνα στον εσωτερικό κύκλο (της Σελήνης) και κάθε δύο μήνες μετακινείται μία άλλη βελόνα με τον ίδιο τρόπο στην περιφέρεια με τα ακτινωτά τριγωνικά δόντια που έχουν 112 τρύπες, τότε καταγράφεται η πορεία της Σελήνης ως προς τη θέση των δεσμών.

Η πορεία του Ήλιου καταγράφεται στον κύκλο της περιφέρειας του Δίσκου με κίνηση αντίθετη από την κίνηση της Σελήνης, ώστε κάθε περίπου 6 μέρες να κινείται μία θέση. Αν συνέπιπτε ο Ήλιος να είναι κοντά σ’ ένα δεσμό και η Σελήνη σε πανσέληνο ή νέα Σελήνη τότε έχουμε έκλειψη. «Οι Μινωίτες γνώριζαν για το φυσικό φαινόμενο που ονομάζεται “Σάρος”», αναφέρει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί πως «πρόκειται για το γεγονός ότι οι εκλείψεις επαναλαμβάνονται με την ίδια σειρά κάθε 18,5 σεληνιακά χρόνια».

Ο κ. Τσικριτσής, σημειώνει ακόμη ότι «πάνω στη μήτρα που βρέθηκε υπήρχαν δύο βελόνες και μία λαβίδα. Ένας διαβήτης, δηλαδή. Οπότε μ’ αυτά τα εργαλεία το δουλεύεις άνετα. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε ένα μικρό «portable» χρησιμοποιώντας τους όρους της σύγχρονης τεχνολογίας. Το σημαντικό είναι ότι αυτό το εύρημα αλλάζει την ιστορία της Τεχνολογίας, καθώς είναι μια εφεύρεση προγενέστερη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων».

Χαρακτηριστικό είναι, ότι με βάση την έρευνα του κρητικού ερευνητή γίνεται συσχετισμός του ευρήματος της Σητείας με το φημισμένο Στόουνχεντζ της Βρετανίας. «Ουσιαστικά το Στόουνχεντζ αποτελεί μια αποτύπωση σε μεγάλη κλίμακα του υπολογιστή αυτού ή κάποιου άλλου αντίστοιχου», τονίζει.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, αν τοποθετηθεί το αποτύπωμα του μηχανισμού του Παλαικάστρου πάνω σ’ ένα σκίτσο του Στόουνχετζ, έτσι ώστε η ευθεία συμμετρίας που στοχεύει στο θερινό ηλιοστάσιο στο Στόουνχετζ να ταυτιστεί με την εσωτερική γραμμή της διπλής σειράς του σταυρού στο δίσκο του Παλαικάστου και να φέρουμε και μία κάθετη γραμμή στον άξονα, τότε παρατηρείται ότι:

α) οι δύο δίσκοι με τους κάθετους άξονες χωρίζονται σε 4 τεταρτημόρια που καθένα έχει τους ίδιους αριθμούς χαράξεων(14 &15 άνω, 16 &14 κάτω) δίσκος Παλαικάστρου, και στο Στόουνχετζ οι κύκλοι Ζ΄ και Υ΄ με τις 29 και 30 οπές ταυτίζονται ομοιόμορφα.

β) γενικότερα το πλήθος των χαράξεων29 και 30 στον εσωτερικό κύκλο του Παλαικάστρου σχετίζονται με το πλήθος των οπών των δύο κύκλων Ζ΄ (29) και Υ΄ (30). Το πλήθος αυτών των οπών η χαράξεων αντιστοιχούν σε σεληνιακό μήνα 29,5 ημερών. Επιπρόσθετα μπορεί το πλήθος των 59 χαράξεων του Παλαικάστρου να ταυτιστεί και με τον κύκλο από 59 μικρότερες γαλαζόπετρες που ονομάζεται (Κύκλος από Γαλαζόπετρες) γύρω από τα 5 τρίλιθα του Στόουνχετζ.

γ) O εξωτερικός τελικός κύκλος που περιβάλει όλο το Στόουνχετζ, με τις 57 οπές με όνομα κύκλος Όμπρι (Aubrey Holes). Μπορεί να ταυτιστεί με τον εξωτερικό κύκλο του δίσκου του Παλαικάστρου που έχει και αυτός 58 οπές.

δ) Μέσα από τα τρίλιθα στο Στόουνχετζ υπάρχουν 19 πέτρες σε σχήμα πέταλου με όνομα (Πέταλο από Γαλαζόπετρες), το ίδιο πλήθος υπάρχει και στο δίσκο του Παλαικάστρου με μορφή μικρών οπών σε δύο περιοχές του εσωτερικού σταυρού.

«Τελικά με βάση τα περιγραφόμενα διαφαίνεται ότι ο Μινωικός Πολιτισμός θα πρέπει να είχε σχέση και επαφή με τους υπερβορείους, όπως αναφέρει και ο Διώδορος ο Σικελιώτης», επισημαίνει ο κ. Τσικριτσής και προσθέτει ότι «αυτά που έχουμε βρει είναι ελάχιστα και προσωρινά αρχεία των Μινωιτών. Αποδεικνύεται ότι είχαν πλούσια γνώση σε τομείς, όπως η Αστρονομία και τα Μαθηματικά. Ήταν ένας Πολιτισμός πολύ προχωρημένος που είχε φτάσει σε διάφορα μέρη του τότε κόσμου».


Θ. Μέτσιος
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Share |

Επαναστατικά "βιονικά" γυαλιά επιτρέπουν σε τυφλό Ελληνο-αμερικανό να ανακτήσει μέρος της όρασής του

 
Ο Ηλίας Κωνσταντόπουλος, ο οποίος μετανάστευσε στις ΗΠΑ από την Ελλάδα, όταν ήταν ακόμα νέος, άρχισε σιγά-σιγά, μετά τα 43 του, να χάνει την όρασή του, ώσπου μετά από αργή πορεία 30 ετών, κατέληξε τυφλός πριν από περίπου πέντε χρόνια.

Τώρα όμως, μια νέα καινοτομική συσκευή "βιονικών" γυαλιών, που κατασκεύασε μια αμερικανική εταιρεία, του έχει επιτρέψει να ξαναδεί, έστω, λίγο από το χαμένο φως του και πλέον ελπίζει ότι ίσως μπορέσει μια μέρα να δει, για πρώτη φορά, το πρόσωπο τού αγαπημένου εγγονού του.

Ο 72χρονος Ελληνο-αμερικανός, ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, διαγνώστηκε ότι έπασχε από μια σπάνια οφθαλμολογική πάθηση, την μελαγχρωματική αμφιβληστροειδίτιδα, που οδηγεί -και στα δύο μάτια- σε σταδιακή εκφύλιση των κυττάρων-υποδοχέων του φωτός (των ραβδίων και κωνίων) του αμφιβληστροειδούς φακού. Η νόσος εκτιμάται ότι πλήττει περίπου ένα άτομο στα 3.000, συνήθως έχει γενετική-κληρονομική αιτία και καταλήγει στην τύφλωση.

Το 2009, μετά από πρόταση του γιατρού του, ο Ηλ. Κωνσταντόπουλος δέχτηκε να συμμετάσχει στη δοκιμή μιας νέας τεχνολογίας, η οποία περιλαμβάνει την εισαγωγή στα μάτια του ηλεκτροδίων, που επικοινωνούν με μια ασύρματη κάμερα, η οποία είναι στερεωμένη πάνω σε γυαλιά οράσεως και ενεργοποιείται με μια άλλη ασύρματη συσκευή στον καρπό του χεριού.

Ήδη, ο 72χρονος μπορεί να βλέπει λάμψεις φωτός, να διακρίνει τα φωτισμένα αντικείμενα, που βρίσκονται σε σκοτεινό φόντο, και να προσανατολίζεται σε ένα δωμάτιο, καταφέρνοντας να διακρίνει πού βρίσκεται ένα ανοικτό παράθυρο ή μια πόρτα από όπου μπαίνει φως. «Χωρίς το (ηλεκτρονικό) σύστημα, δεν μπορώ να δω τίποτε. Με αυτό, υπάρχει μια ελπίδα. Κάτι υπάρχει εκεί. Εν καιρώ, ποιος ξέρει τι μπορεί να πετύχει η τεχνολογία; Όλα γίνονται σιγά-σιγά», δήλωσε ο κ. Κωνσταντόπουλος.

Η συσκευή, με την ονομασία "Argus II", κατασκευάζεται από την εταιρία Second Sight (Δεύτερη Όραση), με έδρα την Καλιφόρνια, ενώ πρόσφατα εγκρίθηκε η χρήση της στην Ευρώπη. Η συσκευή μοιάζει με τα κοχλιακά εμφυτεύματα, που εισάγονται στα αυτιά χιλιάδων κωφών και τους επιτρέπουν να ακούνε ξανά. Οι συσκευές αυτές συλλαμβάνουν ήχους, μέσω ενός μικροσκοπικού ευαίσθητου μικροφώνου, μετατρέπουν αυτά τα σήματα σε ηλεκτρικούς παλμούς και έπειτα τα στέλνουν σε ένα ηλεκτρόδιο που έχει εμφυτευτεί στο αυτί του ασθενούς, από όπου μεταφέρονται στο ακουστικό νεύρο και, τελικά, γίνονται αντιληπτά από τον εγκέφαλο ως ήχοι.

Ο "Argus II" ακολουθεί μια παρόμοια λογική. Η μικροσκοπική βιντεοκάμερα πάνω στα γυαλιά καταγράφει εικόνες και τις μετατρέπει σε ηλεκτρικά σήματα, τα οποία στέλνονται σε ένα ηλεκτρόδιο, που έχει τοποθετηθεί στο μάτι του ασθενούς, μέσω μιας τρίωρης χειρουργικής επέμβασης. Από εκεί, τα οπτικά-ηλεκτρικά σήματα μεταφέρονται στο οπτικό νεύρο και, τελικά, στον εγκέφαλο, όπου γίνονται αντιληπτά, προς το παρόν απλώς ως λάμψεις φωτός και θολά σχήματα.

«Πρόκειται, μέχρι στιγμής, για ένα πολύ ακατέργαστο επίπεδο όρασης, όμως είναι η αρχή μιας βελτίωσης. Βασικά, πρέπει να μάθουμε πώς να "μιλάμε" στον αμφιβληστροειδή», ανέφερε ο ολλανδικής καταγωγής καθηγητής οφθαλμολογίας Gislin Dagnelie της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς της Βαλτιμόρης, ο οποίος εφαρμόζει πιλοτικά τη νέα τεχνική στον 72χρονο Ελληνο-αμερικανό και σε άλλους ασθενείς.

Ήδη, 14 τέτοιες συσκευές στις ΗΠΑ και άλλες 16 στην Ευρώπη έχουν τοποθετηθεί σε άτομα με πρόβλημα όρασης. Το κόστος του "Argus II" είναι περίπου 100.000 δολάρια.

Ο Ηλ. Κωνσταντόπουλος, μια φορά την εβδομάδα, εξασκείται στο εργαστήριο με τη βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή για το πώς θα αξιοποιεί καλύτερα τη συσκευή, ώστε σιγά-σιγά να βλέπει όλο και περισσότερα πράγματα, μαθαίνοντας να ταυτίζει σταδιακά τις λάμψεις φωτός με συγκεκριμένα σχήματα. Ήδη μπορεί να κάνει διάφορες δουλειές στο σπίτι του και, μεταξύ άλλων, τοποθέτησε πλακάκια στο πάτωμα του μπάνιου του! Το παράπονό του, όμως, είναι ότι ακόμα δεν έχει καταφέρει να δει το πρόσωπο του εγγονού του.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η συσκευή μελλοντικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και στα άτομα που πάσχουν από ωχρά κηλίδα, την κύρια αιτία για την απώλεια όρασης στους ανθρώπους άνω των 60 ετών, όμως διευκρίνισαν ότι θα χρειαστούν ακόμα 10-15 χρόνια για να προκύψει κάτι πραγματικά χρήσιμο, από κλινική άποψη.




Π. Δρακόπουλος

 
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Share |

Εκλείψεις και παλίρροιες

Η περιφορά της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι επίσης και η αιτία των εκλείψεων, όταν το ένα από τα δύο αυτά ουράνια σώματα σκιάζει το άλλο. 

Οι σκιές των δύο αυτών σωμάτων αποτελούνται από δύο διαφορετικές περιοχές: έναν εσωτερικό κώνο πλήρους σκιάς που λέγεται κύρια σκιά και μια περιοχή μερικής σκιάς που λέγεται παρασκιά. Όταν παρατηρούμε μια έκλειψη Ηλίου από την περιοχή της Γης που πέφτει η παρασκιά, η Σελήνη καλύπτει ένα μόνο τμήμα του Ήλιου. Αυτή είναι η μερική έκλειψη του Ηλίου.

Όταν όμως κοιτάζουμε τον Ήλιο από την περιοχή που καλύπτει η πλήρης σκιά της Σελήνης, ο Ήλιος είναι τελείως αθέατος και τότε η έκλειψη του Ηλίου είναι ολική. Στην πραγματικότητα η διάμετρος του Ηλίου είναι 400 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο της Σελήνης. Φαίνεται όμως ότι έχουν το ίδιο σχεδόν μέγεθος, γιατί ο Ήλιος είναι 400 φορές πιο μακριά μας απ` ό,τι η Σελήνη, γι` αυτό και ο Ήλιος και η Σελήνη έχουν το ίδιο φαινόμενο μέγεθος στον ουρανό της Γης.

Εκτός όμως από τις ηλιακές εκλείψεις έχουμε και εκλείψεις της Σελήνης. Αυτές συμβαίνουν όταν η Σελήνη, στην τροχιά της γύρω από τη Γη, μπαίνει στην περιοχή της γήινης σκιάς. Για να διασχίσει τη σκοτεινή αυτή περιοχή, χρειάζεται δύο σχεδόν ώρες, αφού διανύσει 10.000 περίπου χιλιόμετρα. Στις σεληνιακές εκλείψεις διακρίνει κάποιος εύκολα το σχήμα της σκιάς της Γης πάνω στη Σελήνη. Η σκιά αυτή φανέρωσε στους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους το σφαιρικό σχήμα της Γης μας. Ας σημειώσουμε όμως επίσης ότι μια έκλειψη Σελήνης συμβαίνει μόνο κατά τη διάρκεια της Πανσελήνου και μόνον όταν η Σελήνη τύχει να περάσει μέσα από τη σκιά που ρίχνει η Γη στο διάστημα.

Αν και η Σελήνη περιφέρεται γύρω από τη Γη σχεδόν μία φορά το μήνα, δεν έχουμε εκλείψεις κάθε μήνα. Για να κατανοήσουμε γιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο ας υποθέσουμε ότι μία ευθεία γραμμή περνάει από το κέντρο του Ηλίου και της Γης και εκτείνεται στην άλλη της πλευρά. Αν η Σελήνη στη διαδρομή της γύρω από τη Γη περνούσε ακριβώς πάνω στη γραμμή θα είχαμε εκλείψεις κάθε μήνα και ηλιακές και σεληνιακές. Η Σελήνη όμως δεν ταξιδεύει με αυτόν τον τρόπο, αλλά αντίθετα, στην περιφορά της γύρω από τη Γη, περνάει είτε πιο πάνω, είτε πιο κάτω από την υποθετική αυτή γραμμή.

Όταν τα τρία αυτά σώματα, ο Ήλιος, η Σελήνη και η Γη, δεν βρίσκονται στην ίδια ευθεία, οι σκιές και της Γης και της Σελήνης χάνονται στο διάστημα και έτσι δεν πραγματοποιούνται εκλείψεις. Ακόμη όμως και όταν η σκιά της Σελήνης πέσει πάνω στη Γη, συνήθως δεν καλύπτει παρά μία περιοχή με μέγιστο πλάτος 270 περίπου χιλιομέτρων. Η δέσμη της σκιάς αυτής διασχίζει τον πλανήτη με ταχύτητα που φτάνει τα 3.000 χιλιόμετρα την ώρα, περνώντας πάνω από τους γήινους παρατηρητές σε λιγότερο από 7 λεπτά.

Η Σελήνη, εκτός των εκλείψεων, αποτελεί επίσης την κύρια αιτία και δύναμη ελέγχου των παλιρροιών της Γης, αφού τα τρία τέταρτα του πλανήτη μας καλύπτονται από θάλασσες και ωκεανούς. Λόγω λοιπόν της ρευστότητας του νερού και της ελκτικής δύναμης της Σελήνης, σε διάφορες περιοχές της Γης παρατηρούνται τα φαινόμενα της πλημμυρίδας και της αμπώτιδας. Πόσο θα επηρεαζόταν άραγε η αλιευτική βιομηχανία από μια δραστική παλιρροιακή αλλαγή, αν η Σελήνη μας εγκατέλειπε; Και κάτι πιο σπουδαίο: τι επιρροή θα είχαν άραγε οι ωκεανοί μας στο γήινο έδαφος χωρίς την επίδραση της Σελήνης; Ας σημειώσουμε επίσης ότι και η Γη επιδρά δυναμικά επάνω στη Σελήνη. Γι` αυτό άλλωστε και βλέπουμε πάντοτε τη μία μόνο πλευρά της, την ορατή.

ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥ

Share |

Τρισδιάστατο ποδήλατο τυπώθηκε από εκτυπωτή

Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν το πρώτο ποδήλατο στον κόσμο, που δεν βγήκε από κάποια  γραμμή παραγωγής, αλλά... εκτυπώθηκε . Ένα ακόμη  βήμα εξέλιξης της τεχνολογίας εκτύπωσης τρισδιάστατων αντικειμένων.

Οι επιστήμονες, της εταιρίας EADS  στο Μπρίστολ, σχεδίασαν το ποδήλατο στον υπολογιστή και στη συνέχεια το έστειλαν σε ένα τρισδιάστατο εκτυπωτή, που έκανε όλη τη δουλειά "ψεκάζοντας" αντί για μελάνη, αλλεπάλληλα στρώματα σκόνης λιωμένου νάιλον, ώσπου να δημιουργηθεί ένα κανονικό ενιαίο ποδήλατο. Ο τρισδιάστατος εκτυπωτής, εκτός από σκόνη νάιλον, μπορεί να δεχτεί ως πρώτη ύλη άλλου είδους πλαστικό, ενισχυμένο με άνθρακα, ή μέταλλο, όπως το τιτάνιο, ο χάλυβας και το αλουμίνιο.

Τα επί μέρους τμήματα του ποδηλάτου, όπως οι ταχύτητες, τα πεντάλ και οι ρόδες, που στα κανονικά ποδήλατα παράγονται σε διαφορετικά εργοστάσια και έπειτα συναρμολογούνται, στη συγκεκριμένη περίπτωση "τυπώθηκαν" κατευθείαν σε ένα ενιαίο τελικό προϊόν. Τα εξαρτήματα αυτά απλώς ενσωματώνονται διαδοχικά μέσω της "εκτύπωσης" στο ποδήλατο. Η όλη καινοτομική διαδικασία αποκαλείται "μεταποίηση προσθετικών στρωμάτων" και το πρώτο τυπωμένο ποδήλατο πήρε την ονομασία "Airbike", σύμφωνα με τη βρετανική DailyMail. Το ποδήλατο μπορεί, μάλιστα, να τυπωθεί με βάση τις εξατομικευμένες προδιαγραφές κάθε υποψήφιου αγοραστή και δεν χρειάζεται τη συνηθισμένη συντήρηση.

Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, μετά το σχεδιασμό του προϊόντος με το κατάλληλο πρόγραμμα λογισμικού CAD (Computer-Aided Design), διαχωρίζει το τρισδιάστατο σχέδιο σε πολλά επί μέρους στρώματα δύο διαστάσεων και μια ακτίνα λέιζερ χρησιμοποιείται για να λιώσει τη "μελάνη" (πρώτη ύλη σε μορφή σκόνης) και να της δώσει το επιθυμητό σχήμα. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο για κάθε διαδοχικό στρώμα, που προσθέτει, έτσι, και ένα νέο χαρακτηριστικό στο προϊόν.
Σύμφωνα με τους δημιουργούς του εκτυπωτή, η πρωτοποριακή μέθοδος χρησιμοποιεί περίπου το ένα δέκατο των υλικών που θα χρειαζόταν ένα συμβατικό ποδήλατο, κάνοντας έτσι σημαντική εξοικονόμηση πρώτων υλών. Η τεχνολογία, εκτός από ποδήλατα, αναμένεται να αξιοποιηθεί σε διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές, όπως στην αεροδιαστημική, την παραγωγή μηχανών κ.ά.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής μηχανικός Άντι Χόκινς, «οι δυνατότητες της νέας μεθόδου είναι τεράστιες. Είναι μια τεχνολογία που μπορεί να αλλάξει τους κανόνες του παιxνιδιού. Η ομορφιά της έγκειται στο ότι πολύπλοκα σχέδια μπορούν να παραχθούν χωρίς πρόσθετο κόστος. Το λέιζερ μπορεί να χαράξει οποιοδήποτε σχήμα επιθυμεί κανείς».

Share |

ΓΑΙΑ

ΓΑΙΑ

Θερινή ώρα από τα ξημερώματα της Κυριακής 27-03-2010

Στις 3 το πρωί της Κυριακής, οι δείκτες των ρολογιών θα πρέπει να πάνε μια ώρα μπροστά και να δείχνουν τέσσερις.
Η θερινή ώρα θα ισχύει μέχρι την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου

ΓΑΙΑ

ΓΑΙΑ

Ανακοίνωση: Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας

Σύσταση της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας

προς τους Έλληνες που βρίσκονται στην Ιαπωνία

Μεταφορά ηλεκτρονικών δεδομένων με φως

Στο μέλλον μεγάλοι όγκοι δεδομένων θα μεταφέρονται από το ένα σημείο στο άλλο μέσω φωτός. Αν γίνει πραγματικότητα το όραμα του καθηγητή Χάας τότε σύντομα θα σερφάρουμε στο ίντερνετ με τη βοήθεια του φωτός.

Μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Όμως είναι πολύ πιο κοντά στην πρακτική του εφαρμογή από ό,τι νομίζουμε. Ο λόγος για τη μεταφορά ηλεκτρονικών δεδομένων μέσω φωτός.


Βρισκόμαστε σε ένα εργαστήριο στο Εδιμβούργο της Σκωτίας. Εδώ πραγματοποιεί τις έρευνές του ο Γερμανός καθηγητής Χάραλντ Χάας.
Αριστερά στο τραπέζι υπάρχει ένα κουτί, μέσα από το οποίο βγαίνει φως από μια λυχνία LED. Εδώ είναι τοποθετημένος ο πομπός, ο οποίος μεταδίδει μουσική. Στα δεξιά βρίσκεται ένα άλλο κουτί με τον δέκτη και ένα μικρό ηχείο. Τα δύο κουτιά ενώνει μια δεσμίδα φωτός.

Μεταφορά ήχου και βίντεο με τη βοήθεια του φωτός

«Βλέπουμε εδώ μια δίοδο εκπομπής φωτός, ένα LED δηλαδή, που μεταδίδει μουσική, λέει ο Χάραλντ Χάας. Το γεγονός ότι το φως μεταδίδει μουσική το διαπιστώνουμε εύκολα όταν διακόπτουμε τη ροή του φωτός με το χέρι. Τότε η μουσική σταματά. Πρόκειται στην ουσία για μια μεταφορά ακουστικών σημάτων μέσω μιας λυχνίας LED».

Ο καθηγητής Χάραλντ Χάας σταματά τη ροή με το χέρι και μιλά με ενθουσιασμό για το φως που υπάρχει παντού σε γραφεία, σπίτια και δρόμους και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στη μεταφορά δεδομένων: «Είναι εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς πόσες πηγές φωτός υπάρχουν γύρω μας. Έχουμε μπροστά στα μάτια μας τη λύση για τη μεταφορά μεγάλων όγκων δεδομένων. Με τη βοήθεια του φωτός έχουμε τη δυνατότητα να συμβάλλουμε σε σημαντικό βαθμό στη διεύρυνση της ασύρματης δικτύωση».

Πομποδέκτης για smart-phones και φορητούς υπολογιστές

Ο Γερμανός καθηγητής διευθύνει την έδρα του Ινστιτούτου Ψηφιακής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου στο Εδιμβούργο και είναι επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βρέμης. Στο πλευρό του έχει 12 νέους ερευνητές, με τη βοήθεια των οποίων ο Χάραλντ Χάας προσπαθεί να δώσει την απαραίτητη μορφή στην επινόησή του για να αρχίσει η διάθεσή της στην αγορά. Σίγουρο είναι ότι πομπός και δέκτης δεν θα είναι μεγαλύτεροι από ένα κεφάλι καρφίτσας, έτσι ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί εύκολα σε λυχνίες LED, κινητά ή υπολογιστές. Από εκεί θα μεταφέρει εύκολα και γρήγορα μέσω φωτός μουσική, φωτογραφίες ή βίντεο.

www.dw-world.de

Share |

Μετακίνηση του άξονα της Γης κατά 2,4 μέτρα

   Ο πιο δυνατός σεισμός που έχει καταγραφεί στην ιστορία της Ιαπωνίας φαίνεται ότι έχει μετακινήσει το κεντρικό νησί της χώρας κατά 2,4 μέτρα, ενώ μετατόπισε και τον άξονα της Γης κατά σχεδόν 10 εκατοστά, όπως δήλωσαν επιστήμονες.

    "Γνωρίζουμε ότι ένας σταθμός GPS μετακινήθηκε (κατά 2,4 μέτρα)", δήλωσε ο Κένεθ Χάντατ, αμερικανός γεωφυσικός, στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN.

    Το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστιολογίας της Ιταλίας ανέφερε ότι σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα μίας έρευνας που διεξήγαγε ο σεισμός μεγέθους 8,9 βαθμών που έπληξε την Ιαπωνία μετακίνησε τη Γη στον άξονα της κατά σχεδόν 10 εκατοστά.

    Οι επίπτωσεις αυτού του σεισμού στον άξονα της Γης είναι πολύ μεγαλύτερες από αυτές του σεισμού 9,1 βαθμών που έπληξε την Ινδονησία το 2004. Σημαντικότερες επιπτώσεις φάινεται ότι είχε μόνο ο σεισμός που έπληξε τη Χιλή το 1960, όπως ανακοίνωσε ο διευθυντής του ινστιτούτου Αντόνιο Πιερσάντι.

    Το 2010 επιστήμονες από τη NASA είχαν δηλώσει ότι ο σεισμός 8,8 βαθμών που σημειώθηκε στη Χιλή τον Φεβρουάριο του 2010 ήταν τόσο δυνατός ώστε μπορεί να μείωσε τη διάρκεια της ημέρας.

    Ο Ρίτσαρντ Γκρος που εργάζεται στο Jet Propulsion Laboratory της NASA ανακάλυψε ότι ο περσινός σεισμός της Χιλής μετακίνησε τον άξονα της Γης κατά περίπου 8 εκατοστά.

    Η μετακίνηση του άξονα πάνω στον οποίο ισορροπεί η μάζα της Γης αλλάζει ανεπαίσθητα τον χρόνο που χρειάζεται η Γη για να κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον ήλιο. Ετσι μετά τον σεισμό της Χιλής η διάρκεια της ημέρας μειώθηκε κατά 1,26 μικροδευτερόλεπτα.

ana-mpa

   

Share |

Το πείραμα του CERN και η πιθανότητα ύπαρξης Πολυσύμπαντος.

 Δ. Νανόπουλος Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα, ίσως και μπροστά στη μύτη μας, χωρίς όμως να τα βλέπουμε, όπως επίσης δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις, ενώ δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο!

Δεν πρόκειται για ευφυολογήματα κάποιου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, αλλά για θεωρίες και υποθέσεις -με βάσιμες πιθανότητες να ανταποκρίνονται στην αλήθεια- ενός από τους πιο διάσημους έλληνες επιστήμονες, του Δημήτρη Νανόπουλου, διακεκριμένου καθηγητή Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M (ΗΠΑ) και τακτικού μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, ο οποίος μίλησε χθες βράδυ, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, σχετικά με το πείραμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος (multiverse).

Ο κ. Νανόπουλος παρουσίασε μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική ομάδα του στο αμερικανικό πανεπιστήμιο και οι οποίες δίνουν μια πολύ συγκεκριμένη μορφή στην έννοια του Πολυσύμπαντος. Εκτιμά, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα (ο αριθμός 10 με εκθέτη τον αριθμό 500!), σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις "μεγάλες" διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται "διπλωμένες" σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. "Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε" είπε ο κ. Νανόπουλος.

Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών παράλληλων συμπάντων έχει διάφορες εκδοχές, μια από τις οποίες προωθεί σθεναρά ο κ. Νανόπουλος, ο οποίος αρχικά ήταν αντίθετος στην όλη ιδέα, αλλά στη συνέχεια την αποδέχτηκε και την επεξεργάστηκε. Τόνισε όμως ότι μια τέτοια θεωρία έχει νόημα μόνο αν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πειραματικά και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο επιταχυντής του CERN, για τον οποίο είπε ότι πλέον "δουλεύει ρολόι", αν και οι φυσικοί που αναλύουν τις συγκρούσεις των σωματιδίων, είναι αναγκασμένοι "να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα".

Σε μια προηγούμενη ομιλία του στην Αθήνα, ο κ. Νανόπουλος είχε πάντως δηλώσει ότι αν τελικά τα πειράματα του CERN δεν φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αποτυγχάνοντας να βρουν νέα σωματίδια και να επιβεβαιώσουν πειραματικά την υπερσυμμετρία, τότε "αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη Φυσική, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση", καθώς θα σημαίνει, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, ότι "πήραμε λάθος δρόμο".

Σύμφωνα με τον έλληνα φυσικό, κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα σε αυτό το πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα. Το ένα σύμπαν "γεννάει" το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.

Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι τα άλλα σύμπαντα -τα χαρακτήρισε "φυσαλίδες της πραγματικότητας" που απαρτίζουν το πολυσύμπαν- είναι δυνατό να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους (κυριολεκτικά δίπλα μας!), αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν απέκλεισε όμως ότι είναι πιθανώς δυνατό να γίνει μετάβαση από το ένα σύμπαν στο άλλο. Με λίγη δόση χιούμορ, ανέφερε ότι "θα έπρεπε να παρακαλάμε να μην ξυπνήσουμε ένα πρωί και γίνει ξαφνική ολική μεταβολή, για παράδειγμα περάσουμε από ένα σύμπαν με τέσσερις ("μεγάλες") σε ένα άλλο με έξι διαστάσεις".

Όλα τα σύμπαντα με τους ιδιαίτερους νόμους τους προκύπτουν κατά βάση από μόνα τους (χωρίς την ανάγκη "νομοθέτη"), σαν μια "τοπική μετάλλαξη" του χώρου σε ένα προϋπάρχον σύμπαν. Μάλιστα, ο κ. Νανόπουλος δεν απέκλεισε ως σενάρια επιστημονικής φαντασίας τολμηρές υποθέσεις ότι κάποια σύμπαντα θα μπορούσαν π.χ. να αποτελούν δημιούργημα ενός "χάκερ" σε κάποιο άλλο σύμπαν. Επεσήμανε ότι, αν τελικά αποδειχτεί η θεωρία του πολυσύμπαντος, τότε "θα καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό παραγωγής συμπάντων", οπότε, όπως είπε, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, "είναι πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα σύμπαν στο εργαστήριο" ("και δεν είμαι τρελός…", φρόντισε να διευκρινίσει!).

Συνεχίζοντας να εκπλήσσει, ανέφερε ότι δεν αποκλείεται το σύμπαν που ζούμε τώρα, να δημιουργηθεί ξανά ακριβώς το ίδιο στο μέλλον, ενώ -με την ίδια λογική- το τωρινό σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι το νιοστό από το παρελθόν, να έχει δηλαδή ήδη προϋπάρξει πολλές φορές. Ο κ. Νανόπουλος κατέστησε, πάντως, σαφές ότι είναι νωρίς ακόμα για να επιβεβαιωθούν τέτοιες υποθέσεις, πρόσθεσε όμως ότι τελικά αποτελούν λογικές συνέπειες της ευρύτερης θεωρίας του πολυσύμπαντος, που θα έπρεπε κανείς να ακολουθήσει και να διερευνήσει.

Αναφερόμενος σε πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού "Nature", που θεωρεί πιθανή την κατάρρευση της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, επειδή τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των πειραμάτων του CERN δεν την επιβεβαιώνουν, ο έλληνας φυσικός χαρακτήρισε υπερβολική και πρόωρη μια τέτοια εκτίμηση. "Πολύς θόρυβος για το τίποτε" είπε χαρακτηριστικά.

Τόνισε επίσης, ότι το σύμπαν που βλέπουμε (της ορατής ύλης) και το οποίο έχει ηλικία 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, δεν είναι παρά το 4%, καθώς το υπόλοιπο είναι αόρατο, αποτελούμενο κατά 23% από "σκοτεινή ύλη" και 73% από "σκοτεινή ενέργεια". Υπολογίζεται ότι μόνο στο δικό μας σύμπαν υπάρχουν περίπου 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και κάθε ένας από αυτούς έχει περίπου 100 δισεκατομμύρια ήλιους, γύρω από τους οποίους περιφέρεται ένας τεράστιος αριθμός πλανητών. Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα "σβήσει", όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι "ανοιχτό", συνεπώς ποτέ δεν θα "πεθάνει", ενώ είναι πιθανό να κάνει "μετάβαση" σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

Ο κ. Νανόπουλος επιτέθηκε στους υπέρμαχους της "ανθρωπικής Αρχής" (που λένε ότι το σύμπαν είναι "κομμένο και ραμμένο" στα μέτρα των ανθρώπων), αντιτείνοντας ότι "δεν του καίγεται καρφάκι του σύμπαντος για εμάς", ενώ χαρακτήρισε τη θεωρία του πολυσύμπαντος "το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τελεολογίας". Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, διευκρίνισε ότι δεν έχει χάσει το νόημα της η αναζήτηση μιας "ενοποιημένης θεωρίας του παντός" στην Φυσική, όμως δεν θα αφορά παρά μια λύση μοναδική για το δικό μας σύμπαν και τίποτε περισσότερο.

Τέλος, απαντώντας σχετικά με τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της θεωρίας του πολυσύμπαντος, είπε ότι παραπέμπει σε "ένα νέο Διαφωτισμό" που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα. Ακόμα, αρνήθηκε ότι υπάρχουν φραγμοί και όρια στις δυνατότητες του ανθρώπινου νου να συλλάβει την πραγματικότητα του σύμπαντος, εκτός από τα αναπόφευκτα ποσοτικά όρια στη συσσώρευση γνώσης στο μυαλό του ανθρώπου, όμως γι' αυτό, όπως είπε, υπάρχουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ως συμπαραστάτες μας, ενώ στο μέλλον η σχέση τους με τους ανθρώπους θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο στενή.

Αρνήθηκε επίσης ότι συσσωρεύοντας ολοένα περισσότερες γνώσεις, οι άνθρωποι χάνουν τη σοφία τους, ενώ -σε κάπως πιο απαισιόδοξο τόνο- συμφώνησε με τις εκτιμήσεις άλλων επιστημόνων ότι η Γη αργά ή γρήγορα "δύσκολα θα αντέξει" στα προβλήματά της, γι' αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες.

Ο Δ. Νανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948, σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ της Αγγλίας, όπου απέκτησε το διδακτορικό του (Ph.D), το 1973, στη Θεωρητική Φυσική των Υψηλών Ενεργειών. Διετέλεσε ερευνητής στο CERN και επί σειρά ετών ανήκε στο ανώτερο ερευνητικό προσωπικό του Κέντρου. Διετέλεσε επίσης ερευνητής στη σχολή Ecole Normale Superieure στο Παρίσι, καθώς και στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ των ΗΠΑ.

Από το 1989 είναι καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Τέξας A&M και από το 2002 κατέχει την έδρα Μίτσελ-Χιπ της Φυσικής Υψηλών Ενεργειών. Είναι επίσης Διευθυντής του Κέντρου Αστροσωματιδιακής Φυσικής του Κέντρου Προκεχωρημένων Ερευνών του Χιούστον (HARC), ενώ διευθύνει επίσης ένα ερευνητικό τμήμα του World Laboratory στη Λωζάνη της Ελβετίας.

Το 1997, εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Από τον Ιανουάριο του 2005 είναι εθνικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στο CERN, ενώ υπήρξε επίσης πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (Ε.Σ.Ε.Τ.) από το 2005 έως το 2009 και εθνικός εκπρόσωπος στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) από το 2005 έως το 2006.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Share |

Τον Μάρτιο η Σελήνη θα πλησιάσει τη Γη σε πολύ μικρη απόσταση

Τον Μάρτιο οι κάτοικοι της Γης θα γίνουν μάρτυρες μιάς νέας προσέγγισης της Σελήνης στη Γη σε πολύ μικρή απόσταση.

 Στις 19 Μαρτίου η Σελήνη θα πλησιάσει τη Γη στην πιο κοντινή απόσταση μετά το 1992- σε απόσταση 356,5 χιλιάδων χιομέτρων. Στα πρόθυρα αυτού του φαινομένου το Διαδίκτυο γέμησε από ανησυχιτικές προβλέψεις επιστημόμων ότι μπορεί να προκαλέσει πολυ σοβαρές  κλιματικές αλλαγές στη Γη. Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων φάσεων προσέγγισης του πλανήτη μας με τον δορυφόρο του- το 1955, το 1974, το 1992 και το 2005 – οι μετεωρολογικές Υπηρεσίες είχαν καταγράψει έκτακτες καιρικές συνθήκες  με με καταστροφικές μεγάλης κλίμακας συνέπειες.
Η Φωνή της Ρωσίας

Share |

H NASA διαψεύδει την ανακάλυψη εξωγήινων απολιθωμάτων σε μετεωρίτες

Λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση ενός ερευνητή της NASA ότι ανακάλυψε ίχνη εξωγήινων μικροβίων σε μετεωρίτη, κορυφαίοι ειδικοί δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν τον συνάδελφό τους και μάλιστα «ανατρίχιασαν» όταν διάβασαν τον ισχυρισμό του.

Η πιθανότερη εξήγηση για τους σχηματισμούς είναι ότι προήλθαν από γήινα βακτήρια που μόλυναν τα δείγματα.

Η επίμαχη μελέτη του Ρίτσαρντ Χούβερ δημοσιεύτηκε online την Παρασκευή από το Journal of Cosmology, το οποίο προσκάλεσε χιλιάδες ειδικούς να κάνουν φύλλο και φτερό τα ευρήματα.

Οι συνάδελφοι του Δρ Χούβερ δεν χρειάστηκαν πολύ για να αποκηρύξουν τη μελέτη: «Δεν υπάρχει κανείς στην επιστημονική κοινότητα, και σίγουρα κανείς στην κοινότητα που ειδικεύεται στην ανάλυση μετεωριτών, που έχει στηρίξει αυτά τα συμπεράσματα» δήλωσε ο Καρλ Πίλτσερ, διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA.

Το Ινστιτούτο ουσιαστικά διαψεύδει την ανακάλυψη.

Κανείς από τους δεκάδες ειδικούς που κλήθηκαν να σχολιάσουν το θέμα στο Associated Press δεν συμφώνησε με τα προκλητικά συμπεράσματα του Χούβερ, ο οποίος εργάζεται στο Κέντρο Διαστημικής Πτήσης Marshall της NASA.

«Το είδα και ανατρίχιασα» σχολίασε χαρακτηριστικά η Δρ Ρόζι Ρέντφιλντ, μικροβιολόγος του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας.

Το Journal of Cosmology παρουσίασε τον Χούβερ ως «έγκριτο επιστήμονα και αστροβιολόγο με αναγνωρισμένου κύρους προσφορά στη NASA».

Σύμφωνα όμως με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA, o Χούβερ είναι αστροφυσικός και όχι αστροβιολόγος.

Επιπλέον, στην επίμαχη δημοσίευση ο Χούβερ εμφανιζόταν ως διδάκτορας (PhD), ωστόσο ο δικτυακός τόπος του Κέντρου Marshall, στο οποίο εργάζεται, δεν επιβεβαιώνει αυτόν τον τίτλο.

Μόλυνση στο μουσείο

Η δημοσίευση του Δρ Χούβερ συνοδευόταν από φωτογραφίες μικροσκοπικών σχηματισμών που μοιάζουν εντυπωσιακά με τα κυανοβακτήρια, μια κατηγορία βακτηρίων που φωτοσυνθέτουν όπως τα φύκη.

Σύμφωνα με την πλειονότητα των ειδικών, τα «εξωγήινα» απολιθώματα δεν μοιάζουν απλώς με γήινα βακτήρια, αλλά είναι γήινα βακτήρια που μόλυναν τα δειγματα:

Οι επίμαχοι σχηματισμοί εντοπίστηκαν στο εσωτερικό τριών μετεωριτών, από τους οποίους οι δύο βρέθηκαν στη Γαλλία τον 19ο αιώνα και ο ένας στην Τανζανία το 1938.

Ο Χάρι ΜακΣουίν, κορυφαίος ειδικός στους μετεωρίτες, δήλωσε ότι έχει μελετήσει έναν από τους τρεις μετεωρίτες του Δρ Χούβερ. Τον είχε βρει σε «άθλια κατάσταση» σε ένα μουσείο στο Παρίσι, και είναι σίγουρος ότι μία από τις ρωγμές που εμφανίζεται στις επίμαχες εικόνες είναι ίχνος από την υγρασία.

Όπως επισήμανε ο Δρ ΜακΣουίν, ακόμα και οι βράχοι που έφεραν από τη Σελήνη οι αποστολές Apollo έχουν πλέον μολυνθεί από γήινα μικρόβια.

«Πιστεύω ότι κανείς δεν πιστεύει αυτή τη θεωρία [του Χούβερ]» δήλωσε ο ερευνητής. «Κανείς δεν πιστεύει ότι είναι εξωγήινα».

Μετά την κατηγορηματική διάψευση, στο μικροσκόπιο μπαίνουν τώρα οι προθέσεις των υπευθύνων του Journal of Cosmology, το οποίο κινδυνεύει να σταματήσει να εκδίδεται τον Ιούνιο.

Ο αρχισυντάκτης του, Ρούντι Σάιλντ, παραδέχτηκε εμμέσως ότι προσπάθησε να τραβήξει την προσοχή του κοινού προκειμένου να βρει αγοραστή για το περιοδικό. Ο κίνδυνος να κλείσει το περιοδικό «ήταν ένας παράγοντας» που οδήγησε στην απόφαση να δημοσιευτεί η μελέτη του Χούβερ, είπε.
Τα Νέα on-line

Share |

Πως Απομονώνουμε το DNA από ένα Ακτινίδιο!

Υλικά
1 ακτινίδιο (ο δότης)
1000 ml (1 λίτρο) νερό βρύσης
1 πυρίμαχο σχετικά βαθύ μπολ
1 μαχαίρι κουζίνας
1 μικρό μπολ
1 πυρίμαχο ποτήρι ή κούπα
1 ποτήρι
Υγρό σαπούνι πιάτων (5 gr ή 2 κουτάλια του γλυκού)
Μαγειρικό αλάτι (2 gr ή 1 κουτάλι του γλυκού)
1 σουρωτήρι με πολύ μικρές τρύπες
Οινόπνευμα (περίπου 70 ml). Προσοχή: πρέπει να έχει μπει στην κατάψυξη για τουλάχιστον 30 λεπτά.
Ένα καλαμάκι για σουβλάκι
Σκεύος για να ζεστάνετε το νερό (π.χ. βραστήρας, κατσαρόλα κ.λπ.)
Οδηγίες
Βήμα 1ο Ομογενοποίηση.
Ξεφλουδίζουμε το ακτινίδιο και το κόβουμε σε μικρά κομμάτια μέσα στο μικρό μπολ.
Περισσότερες λεπτομέρειες και σχετικό βίντεο για το πείραμα που μπορείτε να κάνετε και μόνοι σας επισκεφθείτε το site http://www.eugenfound.edu.gr 

Share |

Ένα εκπληκτικό υγρό!

1. 

Μη Νευτώνειο ρευστό

Υλικά
1 κουτί άνθους αραβοσίτου (corn flour)
νερό
1 κουτάλι
1 μικρό μπολ
Οδηγίες
Τοποθετήστε στο μπολ ποσότητα ίση με μισό περίπου κουτί άνθους αραβοσίτου (χρησιμοποιώντας αυτή την ποσότητα παρατηρούμε συνήθως ικανοποιητικά αποτελέσματα). Προσθέστε λίγο νερό (αναλογία περίπου 2,5 μέρη άνθους αραβοσίτου προς 1 μέρος νερού) και ανακατέψτε αργά μέχρι να σχηματιστεί ένα ομογενές μείγμα. Το μείγμα σας, θα πρέπει να μοιάζει με ένα παχύρρευστο υγρό. Αν η αναλογία είναι σωστή, θα πρέπει να συναντάτε αντίσταση όταν προσπαθείτε να ανακατέψετε το υγρό αυτό γρήγορα. Αντίθετα, όταν κινείτε αργά το κουτάλι η αντίσταση που νιώθετε θα πρέπει να είναι μικρή, όπως σε ένα συνηθισμένο υγρό. Αν το υγρό δεν παρουσιάζει αυτή τη συμπεριφορά, πειραματιστείτε με τις αναλογίες μέχρι να το πετύχετε (προσθέστε λίγο νερό ή άνθος αραβοσίτου αντίστοιχα).
Περισσότερες λεπτομέρειες και σχετικό βίντεο για το πείραμα που μπορείτε να κάνετε και μόνοι σας επισκεφθείτε το site http://www.eugenfound.edu.gr 

Share |